Supernatural - Season 9 Finale

Looks like the Supernatural team was finally able to put together an episode worthy of being called the Season Finale - after a string of painfully mediocre episodes which seemed to do nothing but somehow drag the story to the Finale. It was soul-satisfying to see the pesky Metatron being cut to size. I had suspected that the Finale would spring a surprise or two on the audience and then leave them to stew till the 10th season. But making Dean reborn as a demon was shocking. I guess that was the price that Cain had said the First Blade would exact. What I am unable to figure out is whether Crowley knew about it and didn't let on to Dean so he could recruit him.

The scene in which the homeless people crowd around Metatron because he is a Miracle Man seemed straight out of real life. When he said something to the effect that he is there for the people while the God who humanity prays to in their hour of need doesn't even know their names, it stunned me for a moment. Hats off to whosoever wrote this dialogue!

I had hoped that the angels would all be sent to Heaven in this episode. No such luck! I wonder what Sam will do without Dean. But I would love to see Castiel in a leadership role - that is long overdue - in the new season. And, can we finally get to see God as well please? :-)

I am still not convinced that Narendra Modi is the next best thing since sliced bread to have happened to India. But I am glad that the Congress was decisively beaten all over the country. As a political party, they needed precisely this. It was maddening to see them strutting about as if the top job is their birthright - especially in the face of the scandals and policy paralysis that has sent the country's economy to its very bottom. I had hoped that they would use this time to figure out what went wrong (if it wasn't already apparent!) and to set their house in order. But from what I have been reading, that is unlikely to happen. It's unfortunate that a political party that has been around for more than a century is so unwilling to reinvent itself.

Perhaps we Indians put too much faith in Jugaad. :-(

जय मल्हार

ह्या सिरीयलचा पहिला एक तासाचा एपिसोड मोठ्या उत्सुकतेने पाहिला. पण पदरी निराशाच आली. :-( काळेकुट्ट, ढेरपोटे, खदखदा हसणारे stereotyped राक्षस, पांढर्याधोप लांब दाढ्या वाढवून फिरणारे stereotyped ऋषी आणि अतिशय ठोकळेबाज संवाद. कुठल्याही सिरीयलच्या नायिकेचे केस तिच्या पहिल्यावहिल्या शॉटमध्ये वाऱ्याने उडालेच पाहिजेत असं कुठे लिहिलंय का? बिचारया महालसेची सुध्दा त्यातून सुटका झालेली नाही. गोल्डन एरातल्या कुठल्याही चित्रपटांत आढळायची तशी मुलीच्या लग्नाची काळजी करणारी आई आणि 'अजून ती अल्लड आहे' असं म्हणणारा बाप हेही ह्या पौराणिक मालिकेत आढळतात. महालसा सायकलवरून गाणी गात फिरायच्या ऐवजी शंकराच्या पूजेसाठी फुलं गोळा करत फिरते एव्हढाच काय तो फरक. खंडोबा देवाचा अवतार असल्याने त्यालां आईवडील नसणार म्हणून बरंय. नाहीतर ह्या मालिकेत पण सासू-सून संघर्ष दाखवायला झी वाल्यांनी कमी केलं नसतं. आणि हो, खंडोबा सिंहासनावर नीट टेकून बसायच्या ऐवजी 'रात्रंदिन आम्हा युध्दाचा प्रसंग' असल्यासारखा तलवार जमिनीवर टेकवून पुढे झुकून का बसतो? ते बघून माझ्याच पाठीत उसण भरल्यासारखी झाली त्या दिवशी.

एक तासाचा हा अत्याचार पाहिल्यावर माझी हौस पुरी फिटली. पुढचा एकही एपिसोड पाहण्याचं धाडस पुन्हा काही मला झालं नाही. :-( ह्या मालिकेचा कोणी डायरेक्टर आहे त्याने स्टार प्लसचं 'महाभारत' पाहावं अशी माझी त्याला/तिला कळकळीची विनंती आहे.

स्टार प्लसच्या 'महाभारत' चा विषय निघालाच आहे तर लिहिते. मागच्या आठवड्यातले हस्तिनापुरच्या कृष्णाच्या भेटीचे सर्व एपिसोड्स मस्त होते. शकुनी आणि दुर्योधनाच्या स्वत:च्या कृतीचं समर्थन करणाऱ्या सारयाच तर्कटांचा कृष्णाने किती सहजपणे 'मुंहतोड जवाब' दिला. कृष्णाला कैद केल्यावर त्याच्या जागी कोठडीत दुशा:सनाला पाहून दुर्योधनाचा चेहेरा कसला पडला होता. पण एव्हढं होऊनही अक्कल आली नाही ती नाहीच. म्हणतात ना 'विनाशकाले विपरितबुद्धी'. बाकी त्या दुर्योधनाने आपलं हसणं थोडं कमी केलं तर जरा बरं होईल. कृत्रिम दिसतं ते. दुशा:सनाला एखाद-दुसरा संवाद दिला तरी चालू शकेल. दर वेळी शकुनी आणि दुर्योधन काही बोलले की चकार शब्द न बोलता चेहेर्यावर नेमके काय भाव दाखवायचे हा त्याचा गोंधळ स्पष्ट दिसतो.

ह्यातले पांडव काही मला अजून पचनी पडलेले नाहीत. अर्जुन कृष्णाचा भक्त न वाटता त्याचा चमचा वाटतो. सदोदित 'त्राहि माम्' चे केविलवाणे भाव त्याच्या मुखमंडलावर असतात. युधिष्ठीर गोंधळलेला वाटतो. चोप्रांच्या महाभारतापेक्षा ह्या व्हर्जनमध्ये नकुल आणि सहदेवाच्या वाट्याला थोडे संवाद आलेत. नाही म्हणायला भीम तेव्हढा चोप्रांच्या महाभारतातल्या भीमापेक्षा उजवा वाटतो. "द्रौपदी म्हणजे रुपा गांगुली" हे समीकरण डोक्यात इतकं घट्ट बसलंय की ही नवी द्रौपदी मला आवडतच नाही. रुपा गांगुलीला द्रौपदीचं मनस्वी रूप दाखवायला अजिबात प्रयास पडत नव्हते. ही द्रौपदी उसनं बळ आणून तेजस्वीपणा दाखवतेय असं वाटतं. ह्यातल्या कृष्णाचं काम करणाऱ्या नटाला मात्र 'देवों के देव महादेव' मधल्या विष्णूच्या भूमिकेपेक्षा इथे महत्त्वाची भूमिका मिळालेली आहे. आणि त्याचं त्याने चीज केलंय. कृष्णाचा करारीपणा, त्याचा धूर्तपणा आणि खट्याळपणा तो व्यवस्थित साकार करतो. कधीकधी मात्र एखादं धूर्त वाक्य बोलताना तो मान वाकडी करून बोलतो तेव्हा थोडासा psychotic वाटतो. :-)

आता कृष्णशिष्टाई विफल झाली आहे तर कुरुक्षेत्राच्या लढाईला कधी तोंड फुटतं ते पहायचं.

The Kill Room - by Jeffery Deaver

I finished reading the novel about two weeks back. 'The Bone Collector' had introduced me to both - Lincoln Rhyme and Amelia Sachs. And since then both have been my favorite detectives when it comes to the world of criminal investigation.

The story is about the investigation into the death of Robert Moreno who is a US citizen, now living in South America. He has never hidden the fact that he is against the capatalistic American society and hates the way the US exploits other countries to achieve its means. The US government orders him killed by a sniper on the basis of an intelligence that he is planning an attack on an American oil company. Moreno's bodyguard and a journalist also end up dead in the encounter. The DA in intent on bringing to justice those who were responsible for this act. And Rhyme and Sachs are roped in to investigate the matter. As they go about their business, they realize that they themselves could be in danger because they could potentially uncover evidence which could prove damning for a lot of people in the higher places. There is also a doubt about whether Moreno was as innocent as he was made out to be.

If I could, I would have finished the novel in one sitting. It was that good. I have made a mental note of checking if the library has any more Lincoln Rhyme books.

P.S. The book had a reference to the 59th Street Bridge song by Paul Simon. Out of curiosity, I searched on the net and found it.

Emergency And Janata Era

MP Anil Kumar's Inspirational story - The Chairborne Warrior