This one came to me in an SMS yesterday:

Google has completed 12 this year..
We just have 1 more year left to use it before it becomes.....

a teenager and stops answering questions.

I forwarded it to a couple of friends before realizing that it was Google's 13th birthday yesterday (did you see their Doodle?).

Oops, so Google is a Teenager already. - though a well-behaved one, considering that it is still answering all my questions :-)

Dwarakadheesh (Imagine)

I had missed out on couple of episodes of this one because repeat telecast at 11pm has been discontinued. A little adjustment was needed at home so I could watch the 8pm episode instead - not an easy task but I manage to do it every day because I really like the actor playing the lead role of my favorite deity. :-)

Presently, Krishna's childhood friend (God! I remembered Shahrukh Khan from 'Om Shanti Om' the moment I typed these words!), Sudama, has come to see him. It's a heart-warming story but seems to be dragging on in the serial. In my humble opinion, a week's worth of episodes would have been more than enough.

The actor playing Krishna needs to guard against overacting. He tends to do that a lot when the scene is emotional. True, his dimples (and eyes!) hardly give you a chance to look at his eye-brows but you cannot miss them during such scenes as he knits them frequently - which is highly irritating. :-(

So far, the stories have brought out the mischievous and emotional facets of Krishna's persona. I hope this actor is able to do justice to His character when it will be necessary to show a nerve of steel and diplomacy that are the hallmarks of the deity.

That, plus a little outdoor shooting would go a long way in improving the quality of this serial.

I always make it a point to read the column by Richard Branson in the Mint. I find that his columns are jargon-free and make a lot of sense. Yesterday's column was a bit different because it didn't deal with any business or corporate issues. Branson talked about a novel way of dealing with the menace of drug use that has been increasingly plaguing the world. Read on to find what he says about it in Branson Speak.

सर्वमंगल मांगल्ये शिवे सर्वार्थसाधिके
शरण्ये त्र्यंबके गौरी नारायणी नमोस्तुते

सर्वांना नवरात्रोत्सवाच्या हार्दिक शुभेच्छा! :-)

अर्ज है.....

लम्होमे जो कट जाये वो क्या जिंदगी
आसुओमे जो बह जाये वो क्या जिन्दगी
जिंदगीका तो फ़लसफ़ाही कुछ और है
जो हर किसीके समझमे आये वो क्या जिन्दगी

(From the internet)

So Harbhajan is saying that Mumbai Indians didn't deserve to win yesterday's match. Damn right you are Bhajji! T&T were a lot better than you guys and definitely deserved to win. I feel sorry for Darren Ganga.

Going by the slim margin with which the team has managed to win the last 2 matches, I guess the Mumbai Indians fans would do well not to expect much from the team unless they pull up their socks, and soon. :-(

In the meantime, why has everyone stopped talking about the debacle that was the England Tour? Guess CLT20 is a blessing in disguise for the Indian cricket team!

हा खेळ सावल्यांचा

दोन दिवसांपूर्वीच झी टॊकीजवर ’हा खेळ सावल्यांचा’ ची जाहिरात पाहून मोबाईलमध्ये रिमायन्डर लावून ठेवलं होतं. बयाच वर्षांपासून हा सिनेमा पहायची माझी इच्छा होती. काल रात्री मोठ्या उत्सुकतेने चॆनेल लावलं. सुरुवात झाली तीच मुळी ’आला आला वारा’ ह्या श्रवणीय गाण्याने. आशा काळेला मी आजपर्यंत फ़क्त रडूबाई भूमिकेत पाहिलंय. तरूण नायिकेच्या रोलमध्ये तिला पाहायची ही पहिलीच वेळ. पिक्चर बराच जुना असल्याने ती ह्यात बयापैकी बारीक आहे. जमिनदाराच्या मुलीचा, इंदुमतीचा, रोल तिने छान केलाच आहे पण मला तिने केलेला कुळवाड्याच्या मुलीचा, गोमूचा, अभिनय आणि बोलणं फ़ार आवडलं. आशा काळे हा अभिनय करतेय ह्यावर विश्वास ठेवणं कठिण होत होतं.

पिक्चरची गोष्ट तशी साधीच. इंदुमती म्हणजे आशा काळे गावच्या दिवंगत जमिनदाराची एकुलती एक मुलगी, शिकली-सवरलेली. पण तरी शेतात जाऊन गडीमाणसांसोबत काम करायची तिला हौस असते. अशीच एके दिवशी ती शेतात असताना बंद पडलेल्या गाडीला धक्का मारायच्या निमित्ताने तिची ओळख डॊक्टर शेखरशी (काशिनाथ घाणेकर) होते. दोघे प्रेमात पडतात. योगायोगाने जे स्थळ सांगून येतं ते शेखरचंच असतं. इंदूची सावत्र आई (लालन सारंग) ती सद्न्यान झाल्याने आपला हक्क गेला म्हणून नाराज असते. त्यात नवयाने मृत्य़ूपत्रात तिच्यासाठी फ़ार काही ठेवलेलं नसतं. दिवाणजी (धुमाळ) आगीत तेल ओतायचं काम यथास्थित करत असतात. त्यात इंदूचा सावत्र मामा (राजा गोसावी) नाटक कंपनी बंद पडल्याने त्यांच्याच घरी येतो.

सगळं काही सुरळीत होणार असं वाटत असताना एकदम नरसूचं भूत इंदूच्या मानगुटीवर बसतं. हा तिच्या बालपणातला एक काळा प्रसंग असतो. दिवसेदिवस इंदूची स्थिती खराब होऊ लागते. शेखरची आई (सुमती गुप्ते) ठरलेलं लग्न मोडते. दिवाणजी मांत्रिक आणतात, इंदूचा मामा तिला बरं वाटावं म्हणून गुरुचरित्राचं पारायण करू लागतो पण नरसूचं भूत इंदूला भेडसावायचं थांबवत नाही. शेखर आपल्या परीने सर्व प्रयत्न करून पाहतो. त्याला यश मिळतं का नाही ते जाणून घ्यायचं असेल तर तुम्हाला हा पिक्चर पहावा लागेल. :-)

आधी म्हटल्याप्रमाणे आशा काळेचा अभिनय छान झालाय. सावत्र आईच्या भूमिकेत लालन सारंग आणि मामाच्या भूमिकेत राजा गोसावी फ़िट्ट. धुमाळ नेहमीच्या विनोदी भूमिकेपेक्षा वेगळ्या व्यक्तिरेखेत आहेत. अशोककुमार (शेखरचे वडिल) आणि देवेन वर्मा (मांत्रिक) पाहुण्या भूमिकेत धमाल करतात. दोघे मराठीही छान बोललेत. फ़क्त हिरो म्हणून काशिनाथ घाणेकर अजिबात पटत नाहीत. आणि हो, आताच्या काळात दिसेल त्या चॆनेलवर डिटेक्टिव्ह आणि क्राईम मालिका असतात त्यामुळे शेवटचा रहस्यभेद फ़ारसा धक्का देत नाही.

पण जुन्या काळचा एक रहस्यमय मराठी चित्रपट म्हणून पहायला वेगळीच मजा येते एव्हढं मात्र खरं.